Teach Me to Love

Ongeveer 23 jaar geleden hoorde ik dit gebed voor het eerst. Het greep me direct aan en ik raakte er erg emotioneel van. Ik wist dat ieder woord waar was en dat het allemaal om Liefde draait.

Heel, heel graag wil ik jullie dit gebed laten horen.
Ik hoop dat het jullie net zo raakt zoals het mij nog dagelijks raakt ook nog na deze 23 jaar.

Neem even 4 minuten de tijd om naar dit gebed te luisteren.

Teach Me to Love

THERE was a time when in my daily prayer
I asked for all the things I deemed most fair,
And necessary to my life, — success,
Riches, of course, and ease, and happiness;
A host of friends, a home without alloy;
A primrose path of luxury and joy,
Social distinction and enough of fame
To leave behind a well-remembered name.

Ambition ruled my life. I longed to do
Great things, that all my little world might
               view
And whisper, "Wonderful!"
               Ah, patient God,
How blind we are, until Thy shepherd's rod
Of tender chastening gently leads us on
To better things! Today I have but one
Petition, Lord — Teach me to love. Indeed,
It is my greatest and my only need —
Teach me to love, not those who first love me,
But all the world, with that rare purity
Of broad, outreaching thought which bears
               no trace
Of earthly taint, but holds in its embrace
Humanity, and only seems to see
The good in all, reflected, Lord, from Thee.
And teach me, Father, how to love the most
Those who most stand in need of love —
               that host
Of people who are sick and poor and bad,
Whose tired faces show their lives are sad,
Who toil along the road with footsteps slow,
And hearts more heavy than the world can
               know —
People whom others pass discreetly by,
Or fail to hear the pleading of that cry
For help, amid the tumult of the crowd;
Whose very anguish makes them cold and proud,
Resentful, stubborn, bitter in their grief —
I want to bring them comfort and relief,
To put my hand in theirs, and at their side
Walk softly on, a faithful, fearless guide.
O Saviour, thou the Christ, Truth, ever near,
Help me to feel these sad ones doubly dear
Because they need so much! Help me to seek
And find that which they thought was lost; to speak
Such words of cheer that as we pass along
The wilderness shall blossom into song.
Ah, Love divine, how empty was that prayer
Of other days! That which was once so fair, —
Those flimsy baubles which the world calls joys
Are nothing to me now but broken toys,
Outlived, outgrown. I thank Thee that I know
Those much-desired dreams of long ago,
Like butterflies, have had their summer's day
Of brief enchantment, and have gone. I pray
For better things.
Thou knowest, God above,
My one desire now—Teach me to love.

[Reprinted from The Christian Science Journal of October 1908]

Leer me om lief te hebben

Er was een tijd dat, in mijn dagelijks gebed,
Ik vroeg om alle dingen die ik redelijk
het meest noodzakelijk achtte in mijn leven, - Succes,
rijkdom natuurlijk, gemak en geluk;
een vriendenschaar, een thuis zonder zorgen;
een pad van rozen naar geluk en vreugde;
sociaal aanzien en genoeg roem
om een naam achter te laten die herinnerd zou worden.

Ambitie beheerste mijn leven, ik verlangde ernaar
om grote daden te verrichten, die iedereen
in mijn kleine wereldje zou kunnen zien
en doen fluisteren, "Geweldig!"
Ach, geduldige God,
hoe blind zijn wij totdat Uw herdersstaf
van tedere berisping ons tot betere dingen leidt
Vandaag heb ik maar één verzoek Heer
- Leer me om lief te hebben.
Het is in feite mijn grootste en enige behoefte. -
Leer me om lief te hebben, niet diegenen die mij eerst liefhebben,
maar iedereen met een heel diepe zuivere verreikende liefde
die niet aards gericht is,maar die de hele mensheid omvat
en die alleen het goede in allen ziet,
weerspiegelt vanuit U, mijn Heer.
En leer me, Vader, hoe ik diegene die de meeste liefde nodig hebben,
het meeste lief kan hebben-
Die schare van mensen die arm en ziek
en er slecht aan toe zijn.
Op wier moede gezichten hun verdrietig leven te zien is.
Die zwoegen op hun levenspad met trage pas
en een hart dat meer bezwaard is dan de wereld weet.
Mensen aan wie anderen omzichtig voorbij gaan
en hun gesmeek niet horen,noch hun roep om hulp,
om hulp temidden van lawaai en de menigte.
Mensen wier harten pijn hen koud en trots en bitter maakt,
afwijzend en somber in hun verdriet.
Hen wil ik troosten en verlichting brengen.
Mijn hand in de hunne leggen en aan hun zijde stilaan verdergaan,
een trouwe en onbevreesde gids.
Oh redder, gij zijt de Christus.
Waarheid altijd nabij, help mij die verdwaalde te vinden,
die mijn nog dierbaarder zijn omdat zij zoveel nodig hebben.
Help mij datgene te zoeken en te vinden
wat zij menen verloren te hebben.
Zulke woorden van blijmoedigheid te spreken,
dat bij het voorbijgaan in hun wildernis gezang zal opklinken.
O, Goddelijke liefde,
hoe leeg was dat gebed vroeger jaren,
waarvan ik toen dacht dat het zo fraai was
dat holle klatergoud dat de wereld vreugde noemt,
betekent voor mij nu iets meer dan wat gebroken speelgoed,
waarvan ik ben ontstegen en ontgroeid.
Ik dank U dat die gekoesterde dromen van zo lang geleden,
als vlinders hun zomerdag van kortstondige betovering hebben gehad,
en nu verdwenen zijn.
Vandaag bid ik voor betere dingen.
Gij kent Heer daarboven mijn enige wens van u:

LEER MIJ LIEF TE HEBBEN.